Pada zaman Kerajaan Melayu Melaka, terdapat lebih 20 jenis kaum tinggal di bandar Melaka.

Antara kaum yang utama ialah orang Melayu, Jawa, Bugis, Cina, India, dan pelbagai keturunan dari Timur Tengah (Arab).

Mereka hidup aman dan harmonis, walaupun berlainan agama, budaya, dan pekerjaan.

Bahasa Melayu menjadi bahasa perantaraan kaum (lingua franca) yang menyatukan semua kaum tersebut. Malahan, budaya Melayu telah diterima oleh kaum Cina menjadi budaya Baba dan Nyonya.